Nieuwjaarswens
Het is onder kleine uitgevers, en zeker onder de zogenaamde 'margedrukkers', een goede gewoonte om bij wijze van nieuwjaarswens een staaltje van hun kunnen toe te sturen aan vrienden. Een mooi voorbeeld daarvan is deze pagina uit een boekje van de Avalon Pers dat als ik het goed begrijp is geproduceerd bij gelegenheid van de jaarwisseling 2001-2002. Het gedicht zelf maakte bij zijn eerste publicatie onderdeel uit van de bundel Oostersch, ook al een uitgave van wat we nu een margedrukker zouden noemen (Kunera Pers, 1924). De digitale variant stuur ik toe als wens aan eenieder die mij zijn of haar 'vriend' wil noemen.
De praktische relevantie van een oudbakken voorbeeld
Je komt niet zo heel origineel uit de hoek als je als informatieprofessional die het nut van een gecontroleerd vocabulaire probeert uit te leggen, het voorbeeld van de fiets en het rijwiel weer van stal haalt. Wat spelend met mijn nieuwe smartphone lijkt dat voorbeeld echter nog niet eens zo heel stoffig. Als ik met de mobiele variant van Google Maps vanuit 'mijn locatie' zoek met het woord 'fiets' wordt 'rijwielhuis Piet Vonk' niet gevonden terwijl die toch echt op zo'n 500 meter van 'mijn locatie' is gevestigd. Ik krijg ineens begrip voor de Italiaanse toerist die mij afgelopen zomer op het terras van biercafé Het Klooster in paniek aansprak om een adres voor vervanging van zijn gebroken derailleurkabeltje.
(Ge)Volgen van een rel
De Haagse Hogeschool is plotseling landelijk nieuws. Wel jammer dat het gaat om zo iets onbenulligs als de kerstboom (of beter geen kerstboom) in het Atrium. Wat weer wel aardig is dat je de berichtjes die her en der over het internet worden verspreid, nu zo gemakkelijk kunt volgen met 'Recente resultaten' van Google. Dat is, denk ik, tegelijkertijd een antwoord op de opmerking van Wouter bij mijn vorige post.
Een heel mooi boek
De verregende zondagmiddag van vandaag heb ik besteed aan een bezoek aan de 'Beurs van Kleine Uitgevers' in Paradiso. Dat was de moeite waard, al was het alleen maar vanwege het feit dat ik er een prachtig vormgegeven boek aantrof met een bloemlezing uit het werk van Leopold, geïllustreerd, vormgegeven en gedrukt door Marian Willinck (Hoorn 2007). Een echt hedendaags kunstenaarsboek met inachtneming van klassieke typografische principes. In het praatje dat ik maakte met de kunstenares benadrukte mevrouw dat het betreffende boek (vervaardigd in 25 unieke exemplaren) "een prijs had gewonnen". Ach dacht ik, dat zoek ik thuis nog wel eens rustig uit. Nee dus, want over het werk van Marian Willinck is echt maar bitter weinig te vinden
.
